Wednesday 23 October 2019
Home      All news      Contact us      English
tert.am - 13 days ago

Փնտրվում են դավաճաններ

Ի սկզբանե որքան էլ Նիկոլ Փաշինյանն ուզում էր ներկայացնել, թե իր իշխանությունը ստացել է ժողովրդից, իրականում նա դա ստացել է դավաճանությունը խրախուսելու արդյունքում։ Չունենալով փորձառու գործիչներ իր կադրային բանկում՝ վարչապետին դավաճաններ էին պետք գործադիրում՝ առանցքային պաշտոնների համար։ Դավաճաններ էին պետք նաև, որպեսզի խորհրդարանում իրեն ընտրեին վարչապետ, քանի որ իր թիմի ու աջակցող ընդդիմադիր ուժերի ձայները բավարար չէին։ Ու Փաշինյանը հրապարակավ կոչ էր անում, թե նրանք, ովքեր կանցնեն իր կողմը՝ կխրախուսվեն։ Դավաճաններ էին պետք, որպեսզի անցյալ տարի հոկտեմբերի 2-ին ԱԺ-ի դեմ ժողովրդի միջոցով ճնշելու արդյունքում ներսում աջակիցներ ունենար այն ժամանակվա ՀՀԿ-ական մեծամասնության շրջանում, որպեսզի այդ ակցիան իշխանության բռնազավթում չորակվեր։ Հիմա արդեն հերթը հասել է դավաճանների փնտրտուքին ՍԴ-ում։ Արդյունքում սկսվել է քարոզը ՍԴ անդամների շրջանում, թե պետք չէ նույնացվել Հրայր Թոմվասյանի հետ ու հարկավոր է անցնել նոր իշխանության կողմը, դրանով իսկ ապահովել իրենց տեղը ՍԴ-ում, նվազագույնը՝ անցնել թոշակի՝ միանգամայն ընդունելի պայմաններով։

Անիմաստ զբաղմունք է Փաշինյանին հիշեցնել բումերանգի էֆեկտի մասին, որ այդ դավաճանները վաղն էլ իրեն են դավաճանելու։ Քանզի դա վաղն է, իսկ բումերանգի էֆեկտն արդեն այսօր է իր մաշկի վրա զգում վարչապետը։ Նա հասկանում է, որ եթե տարիների ճանապարհ էին անցել նախկին իշխանությունների հետ, բայց դավաճանեցին, ապա ի՞նչ երաշխիք, որ իր թիմակիցներն իրեն չեն դավաճանի, երբ ընդամենը մի քանի կիլոմետր քայլելն է իրենց կապում։ Ու արդյունքում կասկածի որդը ներսից կրծում է Փաշինյանին․ կարո՞ղ ենք այսօր ասել, թե վարչապետի որևէ թիմակից կասկածից դուրս է, որ ոչ մի պարագայում վարչապետը նրա վրա կոմպրոմատ չի հավաքի ու ցանկացած պահի նրան քավության նոխազ չի դարձնի ու պաշտոնանկ անի։ Համընդհանուր կասկածի պատճառով որքան էլ Փաշինյանը փորձում է ժողովրդական թվալ, բայց վախից երևացող ու չերևացող իր թիկնապահների քանակն էլ է զգալիորեն ավելացրել՝ իր և ողջ ընտանիքի համար։ Այսպես մի քիչ էլ շարունակվի, վարչապետին օդի ու ջրի պես անհրաժեշտ է լինելու երկրում փաստացի միապետական կառավարման համակարգ հաստատել, որ այն, բնականաբար հենված չլինի ժողովրդի վրա, քանի որ նրա հանդեպ հասարակական աջակցությունը շեշտակիորեն նվազում է։ Ոչ էլ կարող է հենվել դավաճանների վրա, քանի որ ցանկացած պահի կարող են իրեն էլ դավաճանել։ Իսկ այդ համակարգն իր հետ բերում է նաև բազում խոցելի իրավիճակներ, երբ իր ուտելիքն ու խմելիքը նախապես համտեսող ծառաներ պետք է պահի, ցանկացած հսկողի վրա հսկող կարգի։ Ակնհայտ է, որ բացարձակ իշխանությունը բռնապետին դարձնում է բացարձակ խոցելի, ու եթե դրան գումարվում է համատարած փոխադարձ անվստահությունը, դա արդեն չի կարող նորմալ իրավիճակ լինել երկրի կառավարման համար։ Խոսել վեհ գաղափարներից, երկրի զարգացման ծրագրերից, հպարտ քաղաքացիների արժանապատիվ կյանքից ու ճղճիմ վախ ունենալ անգամ սեփական թիմակիցներից, այդպես երկիր հնարավոր չէ կառավարել, էլ ու մնաց զարգացնել։ Ու որքան շտապում է Փաշինյանը երկրի կառավարման ողջ լծակներն իր ձեռքը վերցնել, դրանով իսկ արագացնում է իր իշխանության կործանման ժամկետը։

Ի վերջո, պետք է հասկանալ, թե այս իշխանությունն ինչի վրա է հենվում, որ այն հնարավոր լինի պահել ու ամրապնդել։ Արդյունավետ ու արդար կառավարիչ են ու պոպուլիզմի կարիքը չունե՞ն՝ մարդկանց ոգևորելու, արդյունքում նաև խոստացածը չիրականանալու պարագայում հիասթափեցնելու, կնշանակի օր օրի երկրի զարգացումը հույս է ներշնչում, որ այս իշխանությանը պետք է էլի վստահել։ Հիմա տեսնենք՝ մեզանում նման զարգացման տեմպեր նկատելի՞ են, իհարկե ո՛չ, նույնիսկ ապագայի հուսադրող ծրագիր մինչ օրս չկա, ի՞նչ հանրային վստահության մասին է խոսքը։ Փաշինյանն ունի՞ կուռ թիմ իր հետ տարբեր փորձություններով ճանապարհ անցած, որ իր հետ կապվում են համատեղ կլանային ծրագրերով ու օլիգարխիկ կապերով։ Ո՛չ, իհարկե, եթե անգամ նման իրավիճակը ցանկալի էլ չէ երկրի զարգացման համար, միևնույն է, նման իրավիճակ վարչապետի դեպքում չկա ու չի էլ կարող լինել, ինքն անվստահելի է թե՛ խոշոր կապիտալի, թե՛ խոշոր գործարարների համար, որ ոչ մի պարագայում, եթե անգամ ինքը ցանկանա, նրանք գործընկերներ չեն կարող դառնալ։ Ռազմական գործիչնե՞րն են նրա հենարանը, քանի որ նրանց հետ պատերազմի բովով է անցել, ու անկախ ամեն ինչից կողքը կկանգնեն, որպես իրենց մարտական զորահրամանատար։ Դե դա էլ Փաշինյանի պարագայում հնարավոր չէ ու չի էլ կարող լինել, միանգամայն օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ գործոններով պայմանավորված։ Իսկ ուժայինների վրա հույս դնելն անիմաստ է, նախ որ դրանով իշխանություն երկար չես պահի, բացի դրանից ուժայինների ղեկավարների հետ կատարվածը ցույց է տալիս, որ նրանք էլ ապահովագրված չեն ու դժգոհությունը վարչապետից ուժայինների շարքերում միանգամայն ակնհայտ է։ Ու որքան էլ Փաշինյանը նոր հենարաններ է փնտրում, անգամ նոր դավաճաններ հավաքագրելու ճանապարհով, այնքան կորցնում է ունեցած լծակները։ Արմեն Կարեյան

Related news

Latest News
Hashtags:   

Փնտրվում

 | 

դավաճաններ

 | 
Most Popular (6 hours)

Most Popular (24 hours)

Most Popular (a week)

Sources