Wednesday 18 September 2019
Home      All news      Contact us      English
tert.am - 8 days ago

Պետական կառավարումը ՀՀ-ում պտտվում է առանձին անձանց շուրջ, ուղղված է առանձին անհատների կարիքների բավարարմանն ու սպասարկմանը. Արթուր Աթանեսյան

Ազգային մտածելակերպն ու քաղաքական մշակույթը գրեթե չեն փոխվել. և նախկինում, և՛ այսօր քաղաքական կյանքը պտտվում է առանձին անհատների շուրջ: Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքական գիտությունների դոկտոր Արթուր Աթանեսյանը խոսելով ներքաղաքական դաշտի զարգացումների մասին: -Պարո՛ն Աթանեսյան, գնահատելով հայաստանյան ներքաղաքական դաշտը 20 և ավելի տարվա կտրվածքով ի՞նչ էվոլյուցիա է այն ապրել ընդդիմության տեսակի, իր առջև դրված խնդիրների և նրա հանդեպ իշխանության վերաբերմունքի առումով: -Հայաստանյան ներքաղաքական դաշտի զարգացումը հետխորհրդային ժամանակահատվածում անցել է հասունացման կարևոր փուլերով: Կայացման փուլում է խոսքի ազատությունը, որը ժողովրդավարության կարևոր տարրերից է. հայաստանցիներն ազատ քննարկում ու քննադատում են քաղաքական անցուդարձն ու դերակատարներին և ի տարբերություն հետխորհրդային շատ պետությունների չեն վախենում պետական իշխանությունների հետապնդումներից: Միևնույն ժամանակ ազգային մտածելակերպն ու քաղաքական մշակույթը գրեթե չեն փոխվել. և նախկինում, և՛ այսօր քաղաքական կյանքը պտտվում է առանձին անհատների շուրջ, որոնց հասարակությունը սկզբից կուրորեն հերոսացրել է, հետո զանգվածաբար հիասթափվել ու քննադատել՝ դարձյալ կուրորեն մոռանալով, որ յուրաքանչյուր փուլում ունեցել ենք ոչ միայն վատը, այլ նաև լավը: Առհասարակ հայաստանյան քաղաքական մշակույթը մանկամիտ է. ոգևորվում ենք, երբ մեզ բարի խոսք են ասում կամ որևէ խաղալիք տալիս հրավիրում մասնակցելու այս կամ այն միջազգային իրադարձությանը, առաջնորդների հավաքին, և նեղանում ու նեղվում ենք, երբ քննադատում են, մատնանշում մեր սխալներն ու թերությունները: Ինքներս մեր մասին հոգ տանել չսովորեցինք, ու հավանաբար շարքային հայաստանցուն այդպես ավելի հարմարավետ է: Օրինակ օբյեկտիվ է աղբահանության ներկայիս վիճակի քննադատությունը, սակայն քննադատողների մեծ մասն այդպես էլ չսովորեցին իրենց անմիջական բնական միջավայրը, բացի սեփական բնակարանի տարածքից մաքուր պահել: Եվս մի հանգամանք. հետխորհրդային տարիներին այդպես էլ չփորձեցինք իշխանությունը փոխանցել անհատներից պետական մարմիններին, պետական կառավարումը մեխանիկական, սովորական, մասնագիտական աշխատանք դարձնել: Ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր պետական կառավարումը Հայաստանում նման է արտակարգ իրավիճակների հաղթահարմանը. անձրև է գալիս, թե ձյուն, կարծես թե նոր ենք այդ մասին տեղեկանում, առաջին անգամ ենք տեսնում, հանկարծակիի ենք գալիս, խուճապի մատնվում. պետությունը լարվում է, մարդիկ վազվզում են, ԶԼՄ-ները լուսաբանում, թե ինչպես հերոսաբար մաքրվեցին փողոցները, ինչպես բացվեցին ճանապարհները Պետական կառավարումը Հայաստանում մասնագիտական, ամենօրյա, կայուն, առաջադեմ ու համակարգային գործընթաց չէ. այն պտտվում է առանձին անձանց շուրջ, ուղղված է առանձին անհատների կարիքների բավարարմանն ու սպասարկմանը, և պարբերաբար փոփոխվող է: Այդ պայմաններում ոմանք իրենց լավ են զգում, ոմանք առհասարակ զուրկ են պետության հոգածությունից: Պետական հիմնարկների թեժ գծերին զանգելը երբեք այնքան արդյունավետ չի եղել և չի լինի, որքան այդ հիմնարկում աշխատող ծանոթ-բարեկամին: Համակարգային մեխանիզմները չեն փոխարինել միջանձնային կապերին ու փոխադարձ վստահությանը, ինչը ժողովրդավարական երկրներում անվանվում է կոռուպցիա. հայաստանցին պաշտպանված է ոչ թե պետական իշխանության մարմինների արդյունավետ գործունեության, այլև այդ մարմիններում աշխատող անձանց հետ ունեցած անձնական կապերի և հարաբերությունների միջոցով: Սա պետական համակարգի ամենամեծ թերություններից է, որն առանձին հարցերում անգամ անհամատեղելի է պետականության որակների հետ: -Ամիսներ առաջ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց մենք կուսակցություն ենք, որ մերժել ենք իզմերը, որովհետև ժամանակակից աշխարհում կարծրացած գաղափարախոսություններ այլևս գոյություն չունեն։ Քաղաքական իմաստով մենք լիբերալ չենք, ցենտրիստ չենք, սոցիալ-դեմոկրատ չենք, մենք քաղաքացիական կուսակցություն ենք : Ըստ այդմ պա՞րզ է, թե ՀՀ-ն քաղաքական որ ուղղությամբ է գնում կամ ինչ իզմի: Երկրորդ աշխարհում քաղաքական ո՞ր գաղափարախոսությունն է ընկալելի և ընդունելի հաշվի առնելով եվրոպական խորհրդարանի քաղաքական գաղափարական գունապնակը: -Ես չեմ պատրաստվում մեկնաբանել այս կամ այն գործչի խոսքերը, սակայն կցանկանայի, որ դրանք հիմնավորված, գրագետ, պատասխանատու կերպով հնչեին ու հնչելով վերածվեին արդյունավետ գործընթացների: Հակառակ պարագայում այս ամենը հին և նոր պերճախոսություն է պոպուլիզմ: -Վերը նշված հարցերի համատեքստում ճշտենք վարչապետ Փաշինյանի Սասնա ծռեր -ի հետ հանդիպումը ինչի՞ մասին է հուշում, երբ ամիսներ առաջ Փաշինյանը զգուշացնում էր զենքով հարցեր չլուծելու անթույլատրելիության մասին, մի՞թե սա խոսում է իր ղեկավարած ուժի սնանկության և դրա հանդեպ անվստահության մասին, թե՞ -Դարձյալ հայաստանյան քաղաքական գործիչների այս կամ այն հայտարարության մասնագիտական մեկնաբանման կարիքը չեմ տեսնում: Հայաստանցիները սպասում են ոչ թե խոսքերի, այլ իրենց համընդհանուր խնդիրների մասնագիտական լուծումների. դա էր նախորդ տարվա գարնանը տեղի ունեցած զանգվածային ցույցերի և ապա իշխանափոխության հիմնական շարժառիթը: Մարդկանց, ընդհանուր հաշվով, մեկ է, թե ով է լուծելու իրենց խնդիրներն ու բավարարելու կարիքները սեփական, թե այլ երկրի քաղաքական գործիչներն ու պետական մարմինները. դրանով է պայմանավորված նաև արտագաղթը: -Հնարավո՞ր է այսօր Ամուլսարի բնապահպանական հարցը հեղափոխության պատճառ կամ հիմք դառնա, արդյո՞ք ունենք այդքան ուժեղ քաղաքացիական հասարակություն և հանրային աջակցություն ու պահանջ: -Դժվարանում եմ ասել: Սակայն միանշանակ դրական է, որ հայաստանցիներն իրենց որոշակի հատվածով վերջապես ակտիվորեն անհանգստացել են մեր բնության, առողջության, ապագայի հարցերով: Լավ կլիներ, որ դա ամենօրյա և յուրաքանչյուրիս, այդ թվում քաղաքական պաշտոնյաների մոտեցումը դառնար: -Ի դեպ, այս տարիներին ի՞նչ էվոլյուցիա է ապրել հայ հասարակությունը գաղափարական, քաղաքականապես և իրավագիտակցական առումով: Արդյո՞ք այսօր ունենք ազատ և անկախ հասարակություն քաղաքացի բառի բուն իմաստով: -Հայաստանյան հասարակությունը բազմազան է. ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր ունենք Քաղաքացիներ, ունենք նաև փոքրատառով մարդիկ:

Related news

Latest News
Hashtags:   

Պետական

 | 

կառավարումը

 | 

պտտվում

 | 

առանձին

 | 

անձանց

 | 

շուրջ

 | 

ուղղված

 | 

առանձին

 | 

անհատների

 | 

կարիքների

 | 

բավարարմանն

 | 

սպասարկմանը

 | 

Արթուր

 | 

Աթանեսյան

 | 
Most Popular (6 hours)

Most Popular (24 hours)

Most Popular (a week)

Sources